موفقیت

این 8 جمله باعث می شود که در محل کار فردی بدون اعتماد به نفس به نظر برسید!

راههای حفظ اعتماد به نفش در محل کار: ما اغلب فکر می کنیم که اعتماد به نفس به زبان بدن مربوط می شود، قد بلند ایستادن، حفظ تماس چشمی یا ارائه یک دست دادن محکم و … مطمئناً این چیزها نشان دهند اعتماد به نفس در شماست، اما کلمات شما به همان اندازه نقش مهمی در درک همکاران، مشتریان و رئیس شما دارند.

ممکن است هر روز بدون اینکه متوجه شوید اعتماد به نفس خود را تضعیف کنید. گاهی استفاده از عبارت های نادرست اعتماد به نفس شما را از بین می برند. در اد امه این مطلب با راههای حفظ اعتماد به نفش در محل کار آشنا خواهید شد.

راههای حفظ اعتماد به نفش در محل کار

در این مقاله بر روی هشت عبارت متداول تمرکز می شود که به طرز ماهرانه‌ای تصویر شما از اعتماد به نفس را از بین می‌برد. این عبارات ممکن است مؤدبانه به نظر برسند، اما می توانند سیگنال هایی را ارسال کنند که شما به خود یا تخصص خود شک دارید. پس استفاده از کلمات و عبارات بسیار مهم هستند. راههای حفظ اعتماد به نفش در محل کار عبارت است از:

مطمئن نیستم، اما…

در نگاه اول، «مطمئن نیستم، اما…» متواضعانه به نظر می رسد. و گاهی اوقات، اعتراف به عدم اطمینان هیچ اشکالی ندارد. اما اگر این عبارت را تقریباً در هر پیشنهاد یا ایده ای بچسبانید، قبل از اینکه حتی آنچه را که در ذهن خود دارید به اشتراک بگذارید، یعنی به خود شک دارید.

این به یک پیش‌گویی و پیش فرض در طرف مقابل تبدیل می‌شود: مردم شروع به زیر سوال بردن ایده‌های شما می‌کنند، زیرا شما ابتدا آنها را زیر سوال بردید.

اگر می‌خواهید فکری را ارائه دهید که 100% در مورد آن مطمئن نیستید، سعی کنید دوباره بیان کنید: “یکی از رویکردهای ممکن این است…” یا “در اینجا ایده‌ای است که می‌توانیم بررسی کنیم…”

به این ترتیب، شما هنوز پتانسیل بحث یا مخالفت را تصدیق می‌کنید، اما قدرت خود را در خارج از دروازه تضعیف نمی‌کنید. اعتماد به نفس به این معنا نیست که شما همیشه درست می گویید. این بدان معنی است که شما می توانید دیدگاه خود را بدون عذرخواهی از قبل در اختیار داشته باشید.

آیا این منطقی است؟

من همیشه این را می گفتم، مخصوصاً هنگام ارائه در جلسات. مودبانه به نظر می رسید، مثل اینکه داشتم چک می کردم تا مطمئن شوم همه در یک صفحه هستند. اما با گذشت زمان، متوجه شدم که اغلب باعث می‌شود من مردد به نظر برسم، گویی به وضوح خودم اعتماد ندارم.

از نظر روانشناسی، “آیا این منطقی است؟” می تواند نشان دهد که مطمئن نیستید که ارتباط موثری برقرار کرده اید یا به دنبال تایید ایده های خود هستید.

یک سوئیچ ساده این است که بگویید: “اگر سوالی دارید به من اطلاع دهید” یا “من دوست دارم نظر شما در این مورد را داشته باشید.” این تغییر جزئی هنوز هم بازخورد را بدون اینکه بار منطقی بودن توضیح شما را تحمل کند، دعوت می کند.

این یک تغییر ظریف است، اما اعتماد به نفس بیشتری ایجاد می کند زیرا فرض می کنید که کلمات شما واضح و مستقیم بوده اند.

ببخشید که مزاحم شما شدم…

عذرخواهی جای خود را دارد.  وقتی واقعاً کار اشتباهی انجام می دهید. با این حال، بسیاری از ما عادت داریم برای هر چیز کوچکی، از جمله نیاز به کمک یا نظر یک همکار، بگوییم «متاسفم».

وقتی می گویید «متاسفم که مزاحم شما شدم»، اساساً به خود برچسب ناخوشایندی می زنید و القا می کنید که درخواست شما مهم نیست. به جای عذرخواهی، سعی کنید با قدردانی یا بیان واضح آنچه نیاز دارید رهبری کنید:

“متشکرم که یک دقیقه برای بررسی این موضوع وقت گذاشتید” یا “من از وقت شما سپاسگزارم. آیا می توانید در مورد چیزی به من کمک کنید؟”

به این ترتیب، بدون اینکه خود را پایین بیاورید، به برنامه طرف مقابل احترام می گذارید.

ممکن است من اشتباه کنم، اما این فکر من است.

این عبارت مربوط به “من مطمئن نیستم، اما…” است. مردم اغلب زمانی از آن استفاده می‌کنند که نمی‌خواهند مغرور یا بیش از حد فرد اعتماد به سقف به نظر برسند.

اما مانند سایر موارد سلب مسئولیت، اعتبار شما را تضعیف می کند. لحظه ای که می گویید «ممکن است اشتباه کنم»، به همه می گویید که به بینش خود اطمینان ندارید.

البته جایی برای فروتنی وجود دارد، هیچ کس همه چیز را دوست ندارد. اما اگر همیشه پیشوند پیشنهادات خود را با شک و تردید به خود اضافه می کنید، ممکن است مردم شروع به تنظیم کردن شما کنند. در عوض، با اطمینان ایده خود را ارائه دهید، سپس به بحث دعوت کنید:

“اینطور است که من آن را می بینم. شما چه فکر می کنید؟”

این نشان می دهد که شما به امکان دیدگاه متفاوت احترام می گذارید، اما حق خود را نادیده نمی گیرید.

راههای حفظ اعتماد به نفش در محل کار

فقط … / فقط تعجب …

کلمه “فقط” یک به حداقل رساندن ظریف است. عباراتی مانند «فقط می‌خواستم بررسی کنم…» یا «فقط فکر می‌کنم شاید باید تلاش کنیم…» به‌عنوان کوچک و تقریباً عذرخواهی به نظر می‌رسند.

مثل این است که می گویید: “این ممکن است مهم نباشد، اما به هر حال اینجاست.”

سعی کنید “فقط” را برای یک هفته حذف کنید و ببینید که چگونه اظهارات شما تغییر می کند. به جای «فقط فکر کردم که آیا باید بودجه را تأیید کنیم»، بگویید «بیایید بودجه را تأیید کنیم».

به جای «فقط برای پیگیری ایمیل می‌زنم»، بگویید «من پیگیری می‌کنم تا ببینم در چه وضعیتی هستیم».

حذف “فقط” شما را سختگیر نمی کند. روشن می کند که شما هم به زمان خود و هم به دیگران احترام می گذارید.

این ممکن است یک سوال احمقانه باشد، اما…

احمقانه خواندن سؤال خود اساساً شنونده را به این فکر می‌کند که ممکن است چیزی که می‌خواهید بگویید ارزشمند نباشد.

پرسیدن سوالات، حتی سوالات اولیه، احمقانه نیست. در واقع، می تواند کنجکاوی، توجه به جزئیات و تمایل به یادگیری را نشان دهد.

اینها همه ویژگی های متخصصان با اعتماد به نفس و خودآگاه هستند.

اگر واقعاً به توضیح نیاز دارید، به سادگی این سؤال را بپرسید: “آیا می توانید به من توضیح دهید که چگونه این معیار محاسبه می شود؟” یا “می‌خواهم مطمئن شوم که زمینه را درک می‌کنم، آیا می‌توانید در مورد آن نکته توضیح دهید؟”

این فرمول‌بندی‌ها باعث می‌شود که به جای ناامنی، درگیر به نظر برسید.

امیدوارم این برای همه خوب باشد.

اجماع گروهی می‌تواند مفید باشد، اما بیان آن به‌عنوان «امیدوارم این مشکلی ندارد» شما را به جای اینکه نقش یا پروژه‌تان را رهبری کند، امیدوار به تأیید می‌کند.

این نشان دهنده عدم اطمینان در مورد اختیارات شما برای پیشنهاد یا تصمیم گیری است. در حالی که خوب است نظرات دیگران را در نظر بگیرید، نیازی نیست پیشگیرانه برای نعمت آنها التماس کنید.

در عوض، با اطمینان برنامه خود را بیان کنید و سپس بازخورد یا سؤالات خود را بررسی کنید: “بیایید با این رویکرد ادامه دهیم. اگر کسی نگرانی یا جایگزینی می بیند، به من اطلاع دهید.”

این رویکرد نشان می‌دهد که شما مسئولیت می‌پذیرید در حالی که درها را برای همکاری باز می‌گذارید.

سعی خواهم کرد.

گاهی اوقات وقتی کاملاً مطمئن نیستیم که می‌توانیم ارائه دهیم، می‌گوییم «سعی خواهم کرد».

شاید جدول زمانی تنگ باشد یا درخواست بزرگ باشد. اما از نظر دیگران، «سعی خواهم کرد» می‌تواند هوس‌بازانه به نظر برسد، گویی که از همان ابتدا شکست را پیش‌بینی می‌کنیم. افرادی که اعتماد به نفس دارند متعهد می شوند: “تا سه شنبه تمام می کنم” یا “فردا یک به روز رسانی برای شما خواهم داشت.”

این بدان معنا نیست که هرگز با موانعی روبرو نخواهید شد. اما قطعی بودن نشان می‌دهد که آماده هستید تا بهترین کار خود را انجام دهید و در صورت نیاز سازگار شوید.

تونی رابینز یک بار گفت: “اگر نمی توانی، باید. اگر باید، می توانی.”

این ممکن است کمی دراماتیک باشد، اما این ایده پابرجاست: این باور وجود دارد که شما آن را متوجه خواهید شد، نه اینکه اگر همه چیز عالی پیش رفت، تلاش خواهید کرد. اگر بخواهید بعداً انتظارات را تنظیم کنید، می توانید.

اما شروع از محل تعهد معمولاً منجر به پیگیری بهتر و نمایش قوی‌تر اعتماد به نفس می‌شود.

جمع بندی

اعتماد به نفس به معنای بدگویی یا عدم پذیرش اشتباه نیست. این ریشه در نحوه ارائه ایده ها و خودمان دارد. با ایجاد تغییرات کوچک در کلمات، نه تنها اعتماد به نفس بیشتری پیدا می کنید، بلکه باعث احترام و مشارکت بیشتر همکارانتان می شوید.

صادق باشید، اما سلب مسئولیت های غیر ضروری را کنار بگذارید. فروتنی نشان دهید، اما از کاهش تخصص خود بپرهیزید.

و هر وقت متوجه شدید که می‌خواهید بگویید «متاسفم که مزاحم شما شدم» یا «ممکن است اشتباه می‌کنم»، یک بررسی ذهنی سریع انجام دهید:

آیا این عبارت واقعاً در خدمت من و موقعیت است یا صرفاً یک تیک عصبی است که اعتماد به نفس من را تضعیف می کند؟ ممکن است در ابتدا کوتاه کردن این عبارات عجیب به نظر برسد، به خصوص اگر به آنها عادت کرده باشید.

اما باور کنید، تفاوت قابل توجه است. خواهید دید که مردم با جدیت و احترام بیشتری به شما پاسخ می دهند و این به نوبه خود می تواند حس درونی اعتماد به نفس شما را در شما بالا ببرد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهارده − 1 =

دکمه بازگشت به بالا