;
آداب و رسومفرهنگ و هنر

رفتی هند و زولبیای خوش آب و رنگ دیدی، نخور | میدونی چرااا، این فیلم رو ببین!

تولید زولبیا در هند: زولبیا یا جلیبی نوعی شیرینی است که منشأ آن کشور هند یا اتیوپی، یا ایران یا ترکیه دانسته شده‌است. معمولاً همراه با بامیه و گوش‌فیل به فروش می‌رسد. در ادامه فیلمی مشمئز کننده از تهیه و تولید زولبیا در هند و در یکی از کارگآههای سنتی به تصویر کشیده شده است.

شاید بپسندید: تیپ استقلالی یه سویا همسر جومونگ که وایرال شده+عکس

احتمالا بپسندید: ۹ زوج هنرمند ایرانی که سالهاست عاشقانه با هم زندگی می کنند + عکس

لینک دانلود

 

 

زولبیا

زولبیا یا جلیبی نوعی شیرینی است که منشأ آن کشور هند یا اتیوپی، یا ایران یا ترکیه دانسته شده‌است. معمولاً همراه با بامیه و گوش‌فیل به فروش می‌رسد. از مواد اولیه اینگونه شیرینی می‌توان به ماست و نشاسته و خمیرمایه اشاره کرد که پس از ترش شدن و به اصطلاح ورآمدن آن را به آرد اضافه می‌کنند. غالباً زولبیا و بامیه در ماه رمضان در هنگام افطار یا سحری مصرف می‌شود. تولید و مصرف این شیرینی در گستره وسیعی از جهان شامل شرق آسیا، خاورمیانه و شمال آفریقا رواج دارد.

تاریخ زولبیا را تا سال ۱۴۵۰ میلادی در هندوستان پی‌گیری کرده‌اند. تاریخ ناصری به زولبیا اشاره شده که به عنوان هدیه نزد ناصرالدین شاه نیز آورده شده‌است. نمی‌توان زمان مشخصی برای پیدایش زولبیا بامیه اعلام کرد و تنها منبع آن، تجارب و گفته‌های استادان قدیمی این حرفه است. حتی برخی از استادان قدیمی، زولبیا و بامیه را مربوط به زمان شاه عباس می‌دانند.

با توجه به اینکه در برخی از شهرها مواد شیرینی همچون کشمش و خرما موجود نبود و برای بردن این مواد به شهرهای دیگر نیز مشکلات نظیر خراب شده این مواد غذایی وجود داشت تولید زولبیا و بامیه در شهرهایی که از مواد شیرینی وجود نداشت گسترش پیدا کرد.

شاید بپسندید: 10 محبوب ترین خواننده های جهان در سال 2024+عکس

احتمالا بپسندید: چهره متفاوت بازیگر سیب خنده در آستانه 51 سالگی+عکس و بیوگرافی

تاریخچه زولبیا در ایران

جعفر شهری در کتاب «تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم» درباره زولبیا و بامیه  روایت می‌کند: «مظفرالدین شاه غیر وقت می‌گفته کی ماه رمضان می‌آید زولبیا و بامیه‌ای بخوریم. چنانکه می‌گفته نوروز بیاید پلو بخوریم و قربان زمستان که برای فقیر و غنی یکسان است. در این معنی که در رمضان بالاخره هر کسی دو گل زولبیایی می‌تواند بخورد، اگرچه در مهمانی و خانه دیگران باشد و به همین صورت پلوی شب عید که ناچار هر آدم فقیری هم پنج سیر برنج  می‌تواند در آب بریزد و آب زمستان هم که سرد و بسان آب یخ تابستان اغنیا بوده بیانگر این ضرب المثل است که در زمستان آب شاه و گدا یکسان است.»

بامیه هم نوعی شیرینی بود که ماه رمضان‌ها همراه زولبیا می‌آمد. شیرینی‌اش شکر بود و نوعی بازار برای فروش دوره‌گردها که با شیره درست می‌شد و در سینی بامیه‌فروش‌های دوره‌گرد به فروش می‌رسید. به دو شکل بامیه قنادی‌ها همراه زولبیا و نوعی مارپیچ چنبرهای شبیه طنابی که آن را روی هم حلقه کنند، فروخته می‌شد. بامیه دانه‌ای یک شاهی و بامیه چنبره‌ای نیز همان یک شاهی به فروش می‌رسید اما نوع معامله بامیه چنبره‌ای به این صورت بود که مشتری دُم مارپیچ آن را می‌گرفت و بالا می‌کشید و تا جایی که دُم چنبره شکسته می‌شد می‌توانست از آن نصیب ببرد.

شاید بپسندید: سریال های جدید تلویزیون بعد نوخ و هفت سر اژدها

احتمالا بپسندید: بازسازی شخصیت های معروف کارتونی به صورت انسان+عکس

اسم زولبیا هم به چند صورت مختلف مثل زلوبیا، زَلابیه، زُلبیا، زُلیبیا و زِلی بی درفرهنگ ضبط شده است اما ظاهرا زولبیا تلفظ تازه‌ای است که در تهران رایج است.

بدر کتاب «مستطاب آشپزی از سیر تا پیاز» نوشته نجف دریابندری با همکاری فهمیه راستکار آمده است: «شکل زولبیا در سال‌های اخیر تغییر کرده است. زولبیا امروز در تهران غالبا شبکه گردی به اندازه پیش‌دستی و به رنگ عسلی سوخته با میله‌های نازک و شکننده است که در گذشته زولبیای تبریزی یا بشقابی نامیده می‌شد. اما تا یکی دو دهه پیش «زلوبیا» چیزی بود به اندازه نعلبکی به رنگ زرد روشن که چند تایی از آن به رنگ عسلی سوخته و کاه گُلی در می‌آوردند با میله‌هایی به کلفتی مداد و تا حدی نرم (این زولبیا هنوز هم در برخی از شهرها مثل مشهد، اصفهان تهیه می‌شود).

مقداری از مزه خاص زولبیای قدیم از روغن کنجد بود که همیشه در پختن آن به کار می‌رفت اما امروزه روغن کنجد گران‌تر از آن است که مصرف آن در شیرینی‌پزی صرف داشته باشد. البته غالب شدن زولبیای تبریزی بر زولبیای تهرانی امر طبیعی است اما از میان رفتن تنوع زولبیا در تهران مایه خوش وقتی نیست. زولبیای تبریزی یا بشقابی نوعی شیرینی حرفه‌ای است و درخانه مشکل بتوان درست کرد. در کشورهای عربی زولبیا را «زَلابیه» می‌نامند و در هندوستان «جِلِبی». مایه زلابیه عربی و جلبی هندی به هم نزدیک است و با زولبیای ایرانی کمی تفاوت دارد.»

زولبیا از ترکیب گرد نشاسته، ماست چکیده، آرد سفید، زعفران، روغن کنجد یا روان، گلاب و شکر تهیه می‌شود و با ترکیب بامیه شیرینی‌های پر طرفدار روی سفره‌های افطار محسوب می‌شوند.

شاید بپسندید: استوری جالب ستاره سادات قطبی از خانه مادرشوهر + عکس

جالب خواهد بود: پیمان معادی برای مریلا زارعی سنگ تمام گذاشت!

 

 

 

 

 

برایتان جالب خواهد بود

احتمالا بپسندید: الهه حمیدی خواننده تیتراژ علی کوچولو و آهنگ فیلم خواهران غریب پس از 40 سال+عکس و آهنگ ها

جالب خواهد بود: استایل عجیب و غریب دونگی در خیابان های سئول+عکس

بیشتر بخوانید: چهره متفاوت دختر آقای هاشمی، کراش آقا جواد نوروز رنگی بیرون از سریال+عکس

جالب خواهد بود: هوش مصنوعی مادر و فرزند هر کشور را با توجه به فضای فرهنگی و اجتماعی آن طراحی کرد!

احتمالا بپسندید: تغییر چهره نگین عبداللهی بازیگر سریال ترش و شیرین پس از 18 سال+عکس و بیوگرافی

بیشتر بخوانید: بازیگر خردسال فیلم طوطیا در آستانه 32 سالگی اش، استاد دانشگاه شده+عکس و بیوگرافی

شاید بپسندید: تغییرات ملیکا زارعی از حضور در متهم گریخت تا خاله شادونه+عکس و بیوگرافی

احتمالا بپسندید: سعید پسر هاشم آقا در سریال متهم گریخت پس از 20 سال الان چیکاره است+عکس و بیوگرافی

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یک × دو =

دکمه بازگشت به بالا