;
تاریخ و تمدن

اطلاعات جالب درباره گلادیاتورها که قطعاً نمی دانستید!

اطلاعات جالب درباره گلادیاتورها: در روم باستان، اسیران جنگی و بردگان برای سرگرمی مردم روم با یکدیگر می جنگیدند. در زمان های قدیم به این افراد گلادیاتور می گفتند. گلادیاتورها مجبور به مبارزه بودند. لذا نه تنها با هم روبرو می جنگیدند، بلکه گاهی با حیوانات وحشی نیز روبرو می‌شدند. هر یک از گلادیاتورها سلاح متفاوتی داشت و بر اساس آن آموزش می دید.

شاید بپسندید: بازسازی چهره واقعی شخصیت های دیزنی بر اساس هوش مصنوعی!

اطلاعات جالب درباره گلادیاتورها

چیزهای زیادی در مورد گلادیاتورها وجود دارد که ما نمی دانیم. در این مطلب از سری مطالب تاریخ و تمدن مجله خبری چشمک اطلاعات جالب درباره گلادیاتورها مورد بررسی قرار گرفته است.

شاید بپسندید: (ویدیو)تهیه بستنی جلو چشم مشتری با میوه‌های تازه، خیلی هم بهداشتی و خوشمزه!

همه گلادیاتورها اسیر جنگ یا برده نبودند

اسرای جنگی، تنها کسانی نبودند که گلادیاتورهای رومی را تشکیل می دادند. تنها بخشی از اولین جنگجویان، اسرا و بردگان، جنایتکار بودند. کتیبه های مقبره نشان می دهد که این تغییر (منحصر شدن به بردگان) در قرن اول پس از میلاد آغاز شد. بسیاری از مردان آزاد که تحت تأثیر جنگ و هیجان جمعیت قرار می گرفتند، به امید کسب افتخار و پاداش، داوطلبانه با مدارس گلادیاتورها قرارداد امضا می کردند. این رزمندگان آزاده معمولاً مردانی درمانده یا جانبازان ماهر در جنگ بودند. اما برخی از پاتریسیون‌ها، شوالیه‌ها و حتی سناتورهای طبقه بالا بودند که مایل بودند تبار جنگجوی خود را نشان دهند.

شاید بپسندید: عوارض جانبی مصرف سیر: در مصرف سیر احتیاط را فراموش نکنید!

اطلاعات جالب درباره گلادیاتورها

مبارزات گلادیاتورها در اصل در مقبره ها برای احترام به مردگان برگزار می شد.

بسیاری از مورخان باستان می گویند که بازی های رومی از اتروسک ها گرفته شده است. اما مورخان امروزی ادعا می کنند که مبارزات گلادیاتورها به عنوان یک مراسم خونین در مراسم تدفین اشراف ثروتمند انجام می شد. هنگامی که اشراف برجسته می مردند، خانواده های آنها، برده ها و زندانیان را بر سر قبرهایشان آورده و نبردی را به راه می انداختند. تا به فضیلت هایی که در طول زندگی فرد به نمایش گذاشته شده است ادای احترام کنند. این بازی های تشییع جنازه در زمان سلطنت جولیوس سزار که بعداً به افتخار پدر و دختر متوفی خود مسابقاتی بین صدها گلادیاتور برگزار کرد، محبوبیت بیشتری پیدا کرد.

احتمالاً بپسندید: تشخیص آیفون اصل و فیک + ۱۲ شگرد ساده برای تشخیص آیفون اصل از تقلبی!

گلادیاتورهای رومی همیشه تا سر حد مرگ نمی جنگیدند

فیلم ها و برنامه های تلویزیونی هالیوود اغلب مسابقات گلادیاتورها را خونین و رایگان برای همه به تصویر می کشند. با این حال، اکثر مبارزات تحت قوانین و مقررات بسیار سختگیرانه انجام می شد. مسابقات اغلب شامل دعوای تن به تن دو مرد با اندازه و تجربه مشابه بود. داوران این درگیری ها را با دقت دنبال کردند و با مصدومیت شدید یکی از گلادیاتورها، مبارزه را متوقف می کردند. اگر جمعیت از یک نبرد طولانی و مشاجره خسته می شد، مبارزه به بن بست می رسید. در چنین موارد نادری، دو گلادیاتور که نمایش هیجان انگیزی را برای جمعیت به نمایش گذاشته بودند، اجازه یافتند تا با عزت عرصه را ترک کنند.

از آنجایی که در زمینه اسکان، تغذیه و آموزش گلادیاتورها هزینه زیادی می شد، آنان گران قیمت بودند. حامیان آنها از دیدن کشته شدن بی مورد آنها متنفر بودند. با توجه به این وضعیت، مربیان ممکن است به گلادیاتورها آموزش داده باشند که حریف را زخمی کنند، نه اینکه او را بکشند. با این حال، زندگی یک گلادیاتور اغلب کوتاه بود. بیشتر گلادیاتورها فقط تا اواسط 30 سالگی زندگی می کردند.

احتمالاً بپسندید: عکس بدل ناصرالدین شاه قاجار که اصلاً با خودش مو نمیزنه!

علامت معروف “شست پایین” احتمالاً به معنای مرگ نبوده است

اگر گلادیاتوری به شدت مجروح می شد یا شکست می خورد و اسلحه اش را به زمین می انداخت، سرنوشت او در دست تماشاگران بود. در مسابقاتی که در کولوسئوم برگزار می‌شد، امپراتور در مورد زنده ماندن گلادیاتورها حرف آخر را می‌گفت، اما حاکمان و سازمان‌دهندگان جنگ اغلب تصمیم‌گیری را به مردم واگذار می‌کردند. فیلم‌ها جمعیتی را نشان می‌دهند که وقتی می‌خواهند گلادیاتور آبروریزی را به پایان برسانند، ژست «شست پائین» را انجام می‌دهند، اما این کاملاً درست نیست. در حالی که برخی از مورخان فکر می کنند که نشانه ای که نماد مرگ است در واقع شست بالا بود. یک علامت شست پایین ممکن است نشان دهنده رحمت باشد. مهم نیست از چه علامتی استفاده شود، جمعیتی که با هیجان، وحشی می شوند، می گفتند: “بگذار برود!” یا “کشتن!” او فریاد می زد.

شاید بپسندید: اگر فکر میکنی بسته‌بندی میتونه نشونه اصلی بودن کالا باشه، این فیلم رو از دست نده!

گلادیاتورهای رومی به طبقات و انواع مختلفی تقسیم می شدند

هنگامی که کولوسئوم در سال 80 پس از میلاد افتتاح شد، بازی‌های گلادیاتوری به یک ورزش خونی منظم تبدیل شده بود. از نبردهای آزاد تا مرگ. رزمندگان بر اساس عقیده، سطح مهارت و تجربه خود به کلاس‌هایی تقسیم می‌شدند که اکثر آنها در یک سبک مبارزه و سلاح خاص تخصص داشتند. محبوب ترین آنها thraex و murmillo بودند که با شمشیر و سپر می جنگیدند. با این حال، علاوه بر این دو سبک، گلادیوترهایی با وزنه‌هایی بودند که سوار بر اسب و بر روی ارابه‌ها می‌جنگیدند و دیماچری‌ها با دو شمشیر همزمان وارد میدان می شدند. شاید غیرمعمول ترین گونه گلادیاتور محبوب رتیاریوس بود که فقط به تور و سه گانه مسلح بود. این جنگجویان قبل از حرکت برای کشتن حریفان به دنبال این بودند که با تورهای خود، حریف را به دام بیاندازند. اما اگر شکست می‌خوردند، تقریباً کاملاً بی‌دفاع بودند.

شاید بپسندید: اگه دقت ات خوب باشه میتونی همه پرندگان را در تصویر شناسایی کنی!

اطلاعات جالب درباره گلادیاتورها

گلادیاتورهای رومی به ندرت با حیوانات می جنگیدند

اگرچه کولوسئوم و دیگر عرصه‌های رومی اغلب با شکار وحشتناک حیوانات به تصویر کشیده می‌شدند، گلادیاتورها به ندرت در آن نقش داشتند. زیرا دو طبقه جنگجوی ویژه به نام‌های «وناتورس» و «بستیاری» وجود داشت که حیواناتی مانند آهو، شترمرغ، شیر، تمساح، خرس و فیل را به چالش می‌کشیدند. شکار حیوانات اولین رویداد بازی بود و بسیاری از حیوانات بدبخت در یک رویداد سلاخی می شدند. 9000 حیوان در طول یک جشنواره 100 روزه برای جشن افتتاحیه کولوسئوم کشته می شدند. 11000 حیوان دیگر به عنوان بخشی از یک جشنواره 123 روزه که توسط امپراتور تراژان در قرن دوم پس از میلاد برگزار شد کشته شدند. حیوانات وحشی به بخش مهمی از اعدام های رایج تبدیل شده اند. مجرمان محکوم و مسیحیان اغلب به عنوان بخشی از سرگرمی های روز در مقابل سگ ها، شیرها و خرس های گرسنه پرتاب می شدند.

احتمالاً بپسندید: شخصیت های مجموعه “شرک” اگر انسان بودند چه شکلی بودند!

زنان نیز به عنوان گلادیاتور می جنگیدند

برده های زن مرتباً مجبور می شدند در کنار مردان در میدان مبارزه کنند. اما عده ای به میل خود شمشیر را می گرفتند. مشخص نیست اولین بار چه زمانی زنان به عنوان گلادیاتور جنگیدن را آغاز کردند. با این حال، مشخص است که آنها شروع به شرکت در بازی ها در قرن اول پس از میلاد کردند. این جنگجویان زن ممکن است در فرهنگ مردسالار روم جدی گرفته نشده باشند. (امپراتور دومیتیان از قرار دادن زنان در برابر کوتوله ها لذت می برد.) اما تعداد کمی از آنها توانستند خود را در نبرد تن به تن ثابت کنند.

به عنوان مثال، نقش برجسته مرمری مربوط به قرن دوم پس از میلاد، نبرد بین دو زن آمازون و آشیلیا را به تصویر می‌کشید که گفته می‌شد با شرافت با هم جنگیده‌اند. زنان نیز در شکار حیوانات شرکت می کردند، اما حضور آنها در این عرصه در حدود سال 200 پس از میلاد پایان یافت.

شاید بپسندید:تنها وارث ۸ ساله تاجر بزرگ الماس راهبه شد و ترک دنیا کرد + عکس

برخی از گلادیاتورهای رومی به صورت اتحادیه سازماندهی شدند

اگرچه آنها مرتباً مجبور بودند در یک نبرد مرگ یا زندگی با یکدیگر روبرو شوند، اما گلادیاتورها خود را نوعی برادر می دانستند. برخی حتی در گروه هایی با رهبران منتخب و خدایان حامی خود سازماندهی شدند. هنگامی که یک گلادیاتور در نبرد، جان خود را از دست می داد، این گروه ها با تجلیل از دستاوردهای خود در عرصه مبارزه، دفن مناسبی برای رفقای فوت شده خود تضمین می کردند. اگر متوفی زن و فرزند داشت به آنها کمک می کردند تا غرامت نقدی دریافت کنند.

شاید بپسندید: فیلم سر کار گذاشتن ببر توسط میمون (خیلی باحاله)

اطلاعات جالب درباره گلادیاتورها

برخی از امپراتوران روم نیز در میدان حاضر شدند

میزبانی بازی های گلادیاتورها راهی آسان برای امپراتوران روم برای جلب عشق مردم بود. اما عده‌ای پا را فراتر گذاشتند و به مبارزه پیوستند. بسیاری از پادشاهان از جمله کالیگولا، تیتوس و هادریان در این عرصه ظاهر شدند. اما آنها به احتمال زیاد تحت شرایط بسیار کنترل شده یا با تیغه های صاف می جنگیدند. همچنین، مخالفان آنها اغلب جنگجویان بی تجربه یا بردگان ترسیده بودند.

شاید بپسندید: انگار این افراد ماشین زمان دارند:سلبریتی های امروز به همراه همزادهایشان در قرون گذشته!

گلادیاتورهای رومی در دوران باستان بسیار معروف بودند

گلادیاتورهای رومی اغلب توسط مورخان رومی به عنوان وحشی های غیرمتمدن توصیف می شدند. اما گلادیاتورها در میان طبقات پایین، شهرت زیادی به دست آوردند. در آن زمان، با پرتره‌های گلادیاتورها دیوار بسیاری از مکان‌های عمومی را تزئین می‌کردند. بچه‌ها با مجسمه‌های گلادیاتور سفالی بازی می‌کردند. گلادیاتورها همچنین نماد جنسی زنان رومی بودند. بسیاری از زنان از لوازم جانبی مانند سنجاق سر و جواهرات آغشته به خون گلادیاتور استفاده می کردند. برخی حتی عرق گلادیاتور را (در آن زمان به عنوان یک ماده تقویت کننده جنسی در نظر گرفته می شد.) با کرم های صورت و سایر لوازم آرایشی مخلوط می کردند.

احتمالاً بپسندید: حضور جنیفر لوپز و بن افلک در فیلم آتش بس تهمینه میلانی

احتمالاً بپسندید

سنت های جالب از فرهنگ های مختلف دنیا که تا به حال کمتر شنیده اید!

احتمالاً بپسندید: بازسازی تصویر شخصیت های معروف کارتونی به صورت واقعی!

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

5 × 4 =

دکمه بازگشت به بالا